„Co oni tam robią?”

Wielu ludzi wyobraża sobie Seminarium Duchowne jako miejsce tajemnicze i zagadkowe. Nie rzadko słyszymy, że stanowi ono relikt minionych epok, a osoby zamieszkujące w tym budynku określa się mianem „innych”, które prowadzą życie niezrozumiałe i trudne do wytłumaczenia. Czyż nie jest tak, że „zamknięte mury” budynku seminaryjnego prowokują wyobraźnię do tworzenia niezwykłych odpowiedzi na pytanie: „co ci ludzie tam robią?”. Niech zatem nic nie pozostanie tajemnicą. Spróbujemy słowem „otworzyć drzwi” i pokazać nasze codzienne życie.

Seminarium jest miejscem całkowicie zwyczajnym, w którym młodzi ludzie kształtują swoje powołanie. Przygotowują się do pełnienia służby Bogu i ludziom w kapłaństwie Chrystusowym.

Tworzymy wspólnotę uczniów Chrystusa, którzy przygotowują się do przyjęcia święceń kapłańskich. Pomagają nam w tym wyznaczeni przez Biskupa księża – rektor, wychowawcy, ojcowie duchowni, i wykładowcy, którzy prowadzą nas przez konferencje, ćwiczenia i wykłady. W całym procesie przygotowania wyodrębniane są 4 części: formację ludzką, duchową, intelektualną i duszpasterską. Przez codzienną modlitwę i rozważanie Słowa Bożego możemy zrozumieć samych siebie, poznać własną osobowość, wniknąć w głębię swojego życia i ściśle z jednoczyć się z Bogiem. A wszystko po to, aby lepiej służyć ludziom.

Modlitwa i Pismo Święte są jednym z najistotniejszych źródeł przygotowania się do kapłaństwa. Pomaga nam w tym codzienna medytacja poranna, czytanie duchowne a w sposób szczególny Eucharystia, która jest w centrum naszej formacji, adoracja Najświętszego sakramentu, konferencje, rekolekcje i dni skupienia.

Dzień zaczyna się o godz. 6.30 wspólną modlitwą i medytacją tekstu Pisma Świętego. O godz. 7.00 uczestniczymy w eucharystii, w czasie której codziennie jest głoszona krótka homilia. Pora porannego wstawania jest oczywiście różna – wielu jest już w kaplicy, gdy inni jeszcze śpią. Grupie najwcześniej pojawiających się „przed obliczem Pana” przewodzi Ojciec duchowny – ks. Jacek.

Po Mszy św. mamy śniadanie i o godz. 8.30 rozpoczynają się wykłady, które trwają zasadniczo do godz. 12.35. Niekiedy wykłady są także popołudniu, zwłaszcza te, w których uczestniczymy w mniejszych grupach, tak jak np. lektoraty. W pierwszych dwóch latach studiów przeważają przedmioty filozoficzne, na których zapoznajemy się z myślą wybitnych filozofów (począwszy od Platona, Arystotelesa, ulubionego przez wielu świętego Tomasza z Akwinu, po Kartezjusza czy Kanta). Wprowadzają nas one do przedmiotów teologicznych, którym poświecone są pozostałe cztery lata. Studiujemy też wszechstronnie Pismo Święte, a także przedmioty praktyczne, które przygotowują nas do pełnienia w przyszłości posługi kapłańskiej.

O godz. 12.45 gromadzimy się w kaplicy na modlitwie „w ciągu dnia”. O godz. 13.00 mamy obiad, przygotowany pod wprawną ręką Siostry Armelii. Posiłki są okazją do spotkania i porozmawiania z współbraćmi z innych roczników.

Po obiedzie mamy czas na tzw. „rekreację”. Możliwość spędzenia tego czasu jest tyle, ile zainteresowań i pomysłów w kleryckich głowach. Raz w tygodniu jesteśmy po obiedzie wyznaczeni do prac porządkowych na terenie Seminarium.

Działają w Seminarium liczne grupy i koła zainteresowań, które pomagają nam, czynnie wykorzystać wolny czas i rozwijać swoje talenty. Można tu wymienić grupy modlitewne (oaza i odnowa w Duchu Świętym), scholę, zespół muzyczny ALETHEIA, koło naukowe, koło misyjne i oczywiście koło powołaniowe. Wielu z nas uprawia różne dziedziny sportowe – dużą popularnością cieszy się piłka nożna (posiadamy dobrą drużynę piłkarską), a także siatkówka, koszykówka (mamy w Seminarium najlepszego koszykarza w rejonie), tenis stołowy i kolarstwo. Organizujemy liczne turnieje i rozgrywki sportowe między sobą jaki i miedzy klerykami z innych seminariów. Posiadamy również siłownię, dzięki której poprzez ćwiczenia możemy rozwijać naszą sprawność fizyczną. Jako sympatycy sportu, śledzimy i kibicujemy ważnym wydarzeniom sportowym, zwłaszcza meczom w piłce nożnej reprezentacji Polski.

Pomagamy też w świetlicach dla dzieci i w domu dziecka, odwiedzamy pensjonariuszy Domu Opieki Społecznej, a także odbywamy posługę w więzieniu, pomagając tamtejszym księżom kapelanom.

Od 15.00 rozpoczyna się czas „studium” poświęcony nauce i przyswajaniu wiedzy zdobytej na wykładach, który trwa do godziny 18.00 z przerwą na półgodzinny podwieczorek. Następnie gromadzimy się w kaplicy na czytaniu Pisma Świętego lub innych książek o tematyce religijnej, które kończymy modlitwą o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Po „czytaniu” przechodzimy na kolację, a po niej w czasie krótkiej przerwy możemy zrobić zakupy w naszym sklepiku seminaryjnym lub zobaczyć telewizyjne wiadomości. O godz. 19.30 udajemy się na Nieszpory lub Nabożeństwo. Wieczorem odbywają się różne spotkania grup: modlitewnych, scholii muzycznej, koła naukowego, czy innych. Raz w tygodniu spotykamy się w mniejszych grupach na kręgach biblijnych. Wraz z rozpoczęciem „silentium sacrum” (świętego milczenia) - o godz. 21.30 w naszym domu zapada cisza, jest to bowiem czas, który poświęcamy na osobistą relację z Bogiem w modlitwie przed Najświętszym Sakramentem. O godz. 22.30, w której gasną światła, udajemy się na spoczynek, aby nabrać sił na następny dzień.

Warto dodać, że w czasie wakacji posługujemy wśród chorych w szpitalu w charakterze pielęgniarzy. Po za tym latem uczestniczymy w różnego rodzaju praktykach duszpasterskich w swoich parafiach lub podczas wyjazdów wakacyjnych. Bierzemy także aktywny udział w pieszej pielgrzymce na Jasną Górę.

Seminarium jest naszym wspólnym domem. Jest miejscem w którym możemy czuć sie jak u siebie. W nim przez sześć lat możemy kształtować i pogłębiać to Boże wezwanie, które usłyszeliśmy na początku naszej drogi, aby później jako prawdziwi uczniowie Chrystusa będący autentycznymi świadkami swojego mistrza, głosić Dobrą Nowinę wszystkim ludziom.

Kl. Paweł Ponitka
Kl. Damian Wojtowski